Wie ben ik

 

Het klinkt waarschijnlijk behoorlijk cliché maar van kleins af aan ben ik al in aanraking gekomen met dieren. Ik was 11 jaar toen mijn ouders besloten een hond uit Spanje te adopteren en daarmee was het balletje aan het rollen gegaan. Het bleef namelijk niet bij die ene Spanjaard, het duurde niet lang voordat we ons aangemeld hadden als gastgezin en de ene na de andere hond uit het buitenland opvingen tot ze een fijn definitief thuis. Het grootste deel van de honden had nog nooit in een huis geleefd maar gingen moeiteloos in het ritme mee, zo zonder training leek het allemaal vanzelf te gaan. Sommige honden hadden wel een rugzakje en hadden meer hulp nodig om met alle veranderingen om te gaan en hun rugzak in de kast te kunnen gooien.

 

Daardoor besloot ik hier mijn werk van te willen maken. Ik volgde de nodige opleidingen, ging naar meerdere cursussen en nam deel aan seminars van verschillende (buitenlandse) sprekers en nam alle kennis in mij op. Ik kreeg direct bij het behalen van mijn diploma een baan bij het dierenasiel waar ik mijn eindstage had gelopen en mijn avonden vulde ik als kynologisch instructeur. Dit bij een hondenschool waar we met de nieuwste trainingstechnieken werkte.

 

Ondanks dat ik op de hoogte was van de nieuwste trainingstechnieken bleef ik het gevoel houden dat ik iets miste, dat we niet in de goede hoek aan het kijken waren. Ik begon te twijfelen, was onze positieve trainingsmethode wel zo positief in de praktijk? Natuurlijk gebruikte we geen straf, maar het enkel belonen en manipuleren van gedrag zodat een hond nooit de fout in kan gaan, is dat wel zo goed voor het welzijn van de hond? Hoort vallen en opstaan niet juist bij het leven, maken we onze honden niet ontzettend kwetsbaar door ze niet te leren omgaan met tegenslagen en onverwachte omstandigheden? Dit waren de vragen die steeds meer begonnen te spelen bij mij en wat bleek?! Ik was niet de enige die hier tegenaan gelopen was maar niemand die hier echt het antwoord op leek te hebben.

Tot ik kennismaakte met de Connectiemethode van Geert de Bolster, ook bij hem waren deze vragen boven gekomen maar hij had wel een antwoord op mijn vragen. Er ging een wereld voor mij open, het roer ging helemaal om en ik volgde zijn opleidingen tot hondengedragsbegeleider en specialist probleemgedrag.

Natuurlijk ben ik nooit uitgeleerd en zal ik doorgaan met het volgen van bijscholingen maar door het toepassen van de Connectiemethode kan ik van toegevoegde waarde zijn voor mensen die problemen ervaren met hun hond. Hier haal ik veel plezier uit en ik hoop dan ook dit vak nog vele jaren te mogen uitvoeren.

Klik hier voor mijn (hond gerelateerde )cv